Nog voor de kinderen naar school vertrekken, staat Tasha in haar Soupkitchen in Ocean View al klaar met warme porridge en lunchpakketjes. Tijdens ons bezoek aan Ocean View zagen en hoorden we opnieuw hoe groot haar inzet is — en hoe belangrijk de steun van Boeta daarbij blijft.
In maart trokken we naar Zuid-Afrika voor onze wijnbusiness en een vakantie met het gezin. Het werd een heerlijke reis door dit prachtige land: van de Westkaap tot de Oostkaap, waar we opnieuw nieuwe plekken mochten ontdekken.
Toch konden we onmogelijk naar huis terugkeren zonder een bezoek aan Ocean View, en in het bijzonder aan Tasha. Op een donderdagvoormiddag zochten we haar op. Er was die dag geen Soupkitchen, maar we wilden graag even bijpraten, horen hoe het met haar gaat en haar vooral ook wat boodschappen brengen.
Het werd een bijzonder warm weerzien. Tasha vertelde honderduit over haar gezin, en in het bijzonder over haar jongste kleinzoon Cairo, die op 1 april alweer 3 jaar wordt. Maar al snel ging het gesprek ook over haar dagelijkse realiteit in Ocean View. Zelf zegt ze veel geluk te hebben dat ze aan de “goede”, rustige kant van Ocean View woont — al blijft het contrast met de rest van de wijk bijzonder scherp.
Voor Victor, onze oudste zoon, en zijn vriendin Sesil, die deze keer voor het eerst mee op bezoek waren, kwam het verhaal bijzonder hard binnen. Ze luisterden stil toen Tasha vertelde over de schietpartijen en over de drugs die jongeren zelf maken op basis van cola, pijnstillers en ‘Grandpa pills’. Voor Tasha is dit dagelijkse realiteit. Voor ons blijft het telkens opnieuw bijzonder confronterend.
Wat ons echter het meest raakt, is haar tomeloze inzet voor de Soupkitchen. Die blijft bewonderenswaardig. Tasha wil zoveel meer doen dan vandaag mogelijk is, maar buiten de steun die ze via Boeta ontvangt, is er nauwelijks extra hulp.
Haar gezicht begint te stralen wanneer ze vertelt over de porridge die ze ’s ochtends maakt voordat de kinderen naar school vertrekken, en over de lunchpakketjes die klaarstaan wanneer de kinderen na school naar huis komen. Net in die kleine, dagelijkse gebaren schuilt een wereld van verschil.
Tegelijk blijven de verhalen schrijnend. Ouders die het vlees uit de lunchboxen van de kinderen halen, of soms zelfs de volledige lunchbox zelf opeten. Straatbewoners die eerst hun box uit de vuilniszak halen en vervolgens bij Tasha aanschuiven. Het zijn verhalen die diep raken en tonen hoe groot de nood is.
Elke ochtend wil Tasha het verschil maken. Financieel is dit echter onmogelijk geworden. Haar Soupkitchen is de enige in een township met meer dan 100.000 bewoners.
Ook haar veiligheid blijft voor mij een belangrijk aandachtspunt. Gelukkig kan ze rekenen op enkele mensen rondom haar, zodat ze er — behalve voor het koken, wat ze het liefst alleen doet — niet helemaal alleen voor staat.
Met veel enthousiasme kijkt ze uit naar haar nieuwe buitenkeuken, die dankzij de steun van Boeta gerealiseerd zou kunnen worden. Samen met haar man Hennie maakt ze al volop plannen, zodat ze in weer en wind in een veilige en aangepaste ruimte kan blijven koken voor de Soupkitchen.
Het was stil in de auto toen we Ocean View verlieten, onderweg naar de wijndomeinen van Constantia, waar opnieuw een heel andere wereld van Zuid-Afrika zichtbaar wordt.
Mijn motivatie om me te blijven inzetten voor Boeta is opnieuw torenhoog. Ook Sesil en Victor, zichtbaar geraakt door deze harde realiteit, boden spontaan hun hulp aan. Zelfs al is het maar een kleine druppel — we kunnen écht het verschil maken.
Ontzettend veel respect voor Tasha.
Wil je zelf iets betekenen? Dat kan. Door Boeta te steunen help je Tasha om elke dag opnieuw klaar te staan voor de kinderen in Ocean View.
En bezoek je ooit Zuid-Afrika? Laat het ons zeker weten. We brengen je met veel plezier in contact met Tasha, zodat je zelf kan zien en voelen wat haar werk betekent. Het is een ontmoeting die je bijblijft — en die je blik voorgoed verandert.
